|
Anadolu'nun
Lezzet Haritası
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Mevsime göre değişiklik gösteren ürünler arasında tüm Akdeniz'in narenciye deposu olarak bilinen doğal soğuk hava depoları Nevşehir Ortahisar'da yer alır. Turistik olmasa da, kapısında taze portakal suyu satılmasa da, yer altında aylarca limon, portakal bozulmadan saklanır.  Susurluk İlçesi kaptan kaba defalarca boşaltılarak içine hava girip lezzetlenmesini ve köpürmesini sağladığı ayranı için yol boyunca "ayranevleri" yapıp yolcuların mola vermesini sağlamış, Mihaliç peynirini, hoşmerim tatlısını satmanın yollarını bulmuştur... Tosya'dan geçenler pirinç, Selçuk-Aydın yolcuları incir, Kula'dan geçenler nar, ilçe merkezine girenler ise acılı, soyalı, karanfilli, tuzlu, şekerli çeşitleriyle leblebi satıcılarıyla tanışırlar. Afyon'a uğrayanlar vişneli ekmek kadayıfının kaymaklısını yemeden geçmez. Sucuklarından, lokumlarından tadarlar. Konya'nın peynir şekeri, etli ekmeği dilden dile dolaşır. Gelibolu'nun ızgara sardalyası konserveleri ağız sulandırır... Tekirdağ deyince yeni rakı, karpuz, köfte akla gelir. İnegöl, Salihli, odun köfte, Adapazarı ise ıslama köfteyi çağrıştırır. Balkabak satıcıları ile patatesçilerin işgalindeki Adapazarı yollarından ayrılıp; Karacabey'e dönsek soğancılar dikine dikine dizdikleri renkli soğan çuvalları ile aklımızı çeler. . Zeytin'den Ege'nin otlarına... Mustafa Kemal Paşa aynı isimli tatlısı ve kasap köftesiyle, Edremit Körfezi, Altınoluk zeytinyağları ve zeytinleri ile hem damakta hem hafızada iz bırakır. Yağ satıcıları Ayvalık'ta da çoktur ama daha ziyade Alibey Adası başta olmak üzere yöre; Ege otları, radika, börülce, istifno, fava ve papalina, Ege'nin kraliçesi çipura ile öne çıkar.  Kütahya-Bilecek
arasını geçenler ise porsuk Baraj
Gölü yanında yayınsazan balıkları için mola verirler...Gazipaşa sonrası muz denizi Kaledran Mevkii kangal kangal asılı muz satıcılarıyla anılır. Yörenin muz tezgahları, portakalla da barışıktır. Nevşehir Ürgüp'ün küçük ama lezzetli kabak çekirdekleri, testi kebabı, Şirince'nin şarapları, Selçuk ve Ortaklar Kavşağı'nın kimyonlu çöp kebabları yine yolcuların uğrak yerleri arasındadır. Çeşme'ye gidipte sakızlı dondurma yememek, Alaçatı'nın tatlı sert kavununu veya sakız enginarını almamak olur mu? Marmaris'in çam veya kekik balı, kekik suyu, defne yaprağı... Amasya yolunda doğadan toplanan çilekler reçel için kaynatıldığında çevreyi saran kokusuyla unutulmaz tadlar arasında yer alır. Isparta'yı gül reçeli, Antalya'yı patlıcanı, karpuzu, bergamutu, turuncu ile hatırlarız... Mersin'in jumbo karidesleri, cezeryası; Adana'nın şalgam suyu, ayranı, kebabı ve bicisi unutulur mu hiç? Bici nedir diyorsanız; üzerine pudra şekeri, gülsuyu ve buz rendesi dökülmüş sütlü muhallebi olduğunu hatırlatalım... . Şakşak helvasından otlu saç pidesine...  Giresun,
Değirmendere fındık, Rize-Arhavi
çay, Safranbolu cevizli yaprak helvası, Gerede Şakşak helvasıyla iştah
açar. Bodrum Gölköy'den geçip de Yalçın Usta'nın ev baklavasından
almamazlık etmeyin sakın! Bozcaada'da çavuş üzümü, ada şarapları,
Kayseri'de pastırma, Edirne'de beyaz peynir... Van deyince; otlu peynir,
Erzincan deyince,
tulum...Ödemiş Gölcük çeşitli yöresel otlarla yapılan saç pidesi yayın balığı, Eğirdir Gölü ise levrek yemek için gelenlerin tercihidir. Karadeniz sahili peynirli, yumurtalı, tereyağlı pideleri ile ünlüdür. Trabzon'un ekmeği, hamsisi ve mıhlamasını da unutmayın sakın! Silifke'nin yoğurdu, ham çökeleği, Antakya'nın salatalara lezzet katan nar ekşisi, Antep'in fıstıklı baklavası, Kahramanmaraş'ın dövme dondurması... . 70 çeşidi ile rekora giden restoran! İzmir'in çekirdeksiz sultaniye üzümü, bardacıki, kumru isimli sandviçleri, Torbalı'nın şeftali tezgahları; yol kenarına duvar olmuştur. Malatya'nın şekerpare kayısısı, Niğde'nin, Amasya'nın, Burdur'un elması, Ankara'nın armutunu  satanlar
yol boyunca dizilidir.70 çeşidi ile dünyada eşi olmayan mantar restoran, Acıpayam yolu üzerinde konuklarını kabul eder. Tandır ve şaraplarla ünlüdür Denizli. Erdek'te, Marmara Adası'nda poğaçalar ün salmıştır. Edincik'in zeytinleri davetkar; Maşukiye'nin kiremitte alabalığı iştah açıcıdır. İstanbul'da hiç mi bir şey yok? Sadece Boğaza baksak yeter. Kavaklar'ın midye tavası, balıkları, Çengelköy'ün çiçeği üzerinde körpe salatalıkları, Beykoz'un paçası, Kanlıca'nın yoğurdu, numunelik de olsa Arnavutköy çileği, Emirgan'ın çınaraltı demli çayı, Sarıyer'in böreği... Mecidiyeköy dutu, Alibeyköy mısırı, Yedikule marulu, Vefa'nın bozası; sloganı olmuştur satıcıların. Birde Bursa'nın Güzeltepe Köyü'nde, Uludağ suyu ile kurulup, Taksim Sıraselviler'de satılan yüze yakın çeşidiyle turşuları vardır İstanbul'un...  Susamlı
simitlerinin ise özlemini çeken çoktur...
. Sıra geldi hazmetmeye... "Eh, bu kadar yemekten, meyveden sonra bir kahve iyi gider..." diyerek Urfa'nın "gümgüm" denilen ve yedi kapta kaynatılarak yapılan töresiyle ünlü "mırra"sıyla yazımızı noktalayıp; soğuk pınarlar, hazmettirici şifalı sular, sodalara selam edelim... Ne dersiniz damak zevkine düşkün, gastronomiye meraklı olanlar için tadım tadım Anadolu bir başka alternatif turizm çeşidi olamaz mı?.. |
||||||
|
|
